خیابانهای سرد شب...

به فانوس باناني كه چشم به راه كشتي ما هستند ، بگو:
دير به مقصد مي رسيم...
اما مي رسيم!
بگو:
فانوس ها را حتي روزها روشن بگذارند...
زيرا هستند كساني
كه نور روز هم نمي تواند اميد بخششان باشد.
هستند كساني كه به نسيمي ملايم...
                                                  ترس به خود راه مي دهند.
بگو:
فانوس هاشان
اختراني  شده اند
كه ستاره گان خدا
به درخشش آنها غبطه مي خورند.
                                                         
                                         (آیدین - مرداد ۱۳۸۸)

آن که مي‌انديشد
به‌ناچار دَم فرومي‌بندد*

اما آن‌گاه که زمانه
زخم‌خورده و معصوم
به شهادت‌اش طلبد

 به هزار زبان سخن خواهد گفت.
                                         (احمد شاملو)

*:فرو می بندد؟!!!

پ.ن:خبر توقیف یک صدای خوش!!!