خیابانهای سرد شب...

فردا

فردا چه مي پرسند

فردائيان مردان بي ميراث و بي محراب مي باشند

فرزندهاي خواب مي باشند...

فردائيان

فرزند من، فرزندهاي ما

فرزندهاي مردمي هستند

كه سكه اي ناچيز را در قلبشان چال مي كردند

اما...

ايمان خود را رايگان تاراج مي كردند.

                                   (نصرت رحماني)

**

...وهيچ كس نمي دانست

كه نام آن كبوتر غمگين

كز قلبها گريخت...

ايمانست...

              (فروغ فرخزاد)