خیابانهای سرد شب...

شعر...(کلیم کاشانی)

agar — Thu, 12 Nov 2009 08:43:20 GMT

خنده بد مستیست در دوران ما هشیار باش
محتسب بو می کند اینجا دهان بسته را

روزی...

agar — Mon, 09 Nov 2009 13:42:14 GMT

روزی روزگاري (عده اي) به دور بزرگترين كشور جهان پرده اي دوخته بودند به نام (پرده آهنين) و يك (عده)ي ديگر در جايي ديگر ديواري كشيده بودند كه به (ديوار برلين) مشهور شده بود.روزي روزگاري (افكار عمومي) كه به فراموشكاري متهم هستند هميشه، مردمي كه به نا حق (عوام) خوانده مي شوند ، (پاپتي ها)...هم آن پرده را دريدند و هم آن ديوار را فرو ريختند.

روزي روزگاري...

تركه خيس آلبالو يه جاي قصه مي شكنه

agar — Tue, 03 Nov 2009 20:02:18 GMT

Hey you
.Don't tell me there's no hope at all
.Together we stand, divided we fall

**عنوان پست از یکی از ترانه های رضا یزدانی
متن هم آخرین قسمت ترانه (Hey You) گروه PinkFloyd

مسعود رسام ...خسرو شکیبایی...خانه سبز...سرزمین سبز

agar — Sun, 01 Nov 2009 15:42:18 GMT

مطمئنم برای مرگ هر کسی توی درد دلهای شبانه دعا کرده باشیم برای (مسعود رسام) دوست داشتنی آرزوی مرگ نکرده بودیم.اما چرا اون بایده بره؟بره تا در کنار خسرو شکیبایی توی (سرزمین سبز)شون٬ درست کنار گوشها و چشمهای خدا٬ برای ما که این پایین موندیم غصه بخورن و دعا کنن...دعا کنن که...

یادم بیاور

agar — Sun, 18 Oct 2009 08:31:28 GMT

يك بار يادم بياور
تا برايت از بهارهايي كه رفت
هم ز خاطره
هم ز دست
بگويم...
برايت بگويم
وقتي خواب بد ديدي چه كار كني...
يادم بياور تا برايت از آسمان بگويم
كه روزگاري نزديك بود
مي شد به آن دست كشيد و آبي شد.
به يادم بياور
برايت ازقهقهه هاي بي دليل
و مسري
و تمام نشدني بگويم.
برايت بگويم
راه رفتن
روي جدول كنار خيابان
و
ترس پيچ خوردن پا
چه لذتي دارد.
يادم بياور
از شب برايت بگويم
واينكه ترس ندارد
دلهره اش...به خاطر آن است كه نميشناسيش.
اگر به يادم بياوري
برايت از اولين ها هم خواهم گفت
اولين قدم ها
گردش ها
خنده ها
دروغ ها
و
نگاه ها...
...
...
يادم بيانداز
از گريه هاي بي دليلي
كه مي آيند
و سبك مي كنند
از انسانهاي فراري و
نشانه هاي پشت سرشان
از لذت گفتن : نه...
برايت حرف بزنم.
يادم بياور
هيولايي را برايت توصيف كنم
كه صداي تق تق چوبهاي موريانه زده
زير يك سقف شيرواني
به جانم انداخت.
برايت مي گويم
اگر به يادم بياوري
كه از تبسم
تا اشك راهي نيست...
كه اگر به آرزوهايم برسم
خدايِ دومي خواهم شد.

تو يك بار به يادم بياور
من به يكباره همه را برايت خواهم گفت.

(آیدین - ۲۱ مهر ۱۳۸۸)

**(يادم بياور) ها و (انسانهاي فراري و نشانه هاي پشت سرشانِ ) این نوشته از نگار قرض گرفته شده...پس اين نوشته هم ، به خاطر قرض گرفتن یک طرفه باشد براي نگار به عنوان پيش پرداختي براي درمان.

شعر...(فروغ)

agar — Fri, 16 Oct 2009 04:43:18 GMT

(به علی گفت مادرش روزی...)
...
می برتش می برتش
از توی این دنیای دلمرده چاردیواریا
نق نق نحس ساعتا خستگیا بیکاریا
دنیای آش رشته و وراجی و شلختگی
درد قلنج و درد پر خوردن و درد اختگی
دنیای بشکن زدن و لوس بازی
عروس دوماد بازی و ناموس بازی
دنیای هی خیابونارو الکی گز کردن
از عربی خوندن یه لچک پسر حظ کردن
دنیای صبح سحرا
تو توپخونه
تماشای دار زدن
نصف شبا
رو قصه آقابالاخان زار زدن
دنیایی که هر وخت خداش
تو کوچه هاش پا میذاره
یه دسه خاله خانباجی از عقب سرش
یه دسه قداره کش از جلوش میاد
دنیایی که هر جا میری
صدای رادیوش میاد
میبرتش میبرتش از توی این همبونه کرم و کثافت و مرض
به آبیای پاک و صاف آسمون میبرتش
به سادگی کهکشون می برتش
...

پ.ن:سه چهارتا از شعرهای استاد محمود کیانوش این روزها وقت و بی وقت توی فکرم و روی زبونم میان و میرن.
پ.ن۱:مدتهاست که فقط ترانه (برادر جان) و (گهواره) میتونن باعث خوابیدنم بشه.

برای مادرم...

agar — Fri, 09 Oct 2009 04:39:18 GMT

برای مادرم که امروز به دنیا آمده:

آنقدر به آنچه هستي ايمان دارم
كه اگر خدا را انكار كني...
ديگر به آسمان...
نگاه نخواهم كرد.
حادثه اي...
به هيچ زمان و مكاني...
در اين جهان و حتي آن جهان _چرا كه نه!_
مقدستر از تو
اتفاق نخواهد افتاد.

(آیدین- ۱۶ مهر ۱۳۸۸)

یک کتاب...(یک روز دیگر - میچ آلبوم)

agar — Sat, 03 Oct 2009 07:58:18 GMT

...
زمزمه كردم : مامان؟
اين كلمه را مدت ها بود به زبان نياورده بودم. وقتي كه مرگ مادرتان را از شما مي گيرد، اين كلمه را براي ابد از شما مي دزدد.
(مامان؟)
اين در واقع فقط يك صداست،زمزمه اي كه لبهاي باز در آن مداخله كرده اند.اما ميليونها كلمه روي زمين وجود دارد، و حتي يكي از آنها مثل اين كلمه از دهان شما بيرون نمي آيد.
(مامان؟)
او بازوي مرا به نرمي با ليف تميز كرد.
آه كشيد و گفت:(چارلي، تو توي دردسر افتاده اي.)
**
رز گفت: ( بچه ها از وجود والدينشان شرمنده مي شوند...)
مادرم تكرار كرد: (بچه ها از وجود والدينشان شرمنده مي شوند)
اين حقيقت داشت، من در نوجواني مادرم را از خود رانده بودم.حاضر نبودم در سينما كنار او بنشينم . از بوسه هايش خجالت مي كشيدم .ظاهر زنانه اش ناراحتم مي كرد و از اينكه در آن حوالي او تنها زن طلاق گرفته بود عصباني بودم.مي خواستم او مقل بقيه مادرها رفتار كند ، لباس خانه بپوشد ، آلبوم بريده تكه جرايد درست كن و كيك شكلاتي بپزد.
...:(رز، گاهي بچه ها زننده ترين چيزها را به آدم مي گويند....نمي گويند؟ طوري كه دلت مي خواهد بپرسي: اين بچه مال كي است؟)
رز خنديد.
(اما معمولا آنها فقط از چيزي ناراحتند.احتياج دارند آن مشكل را حل كنند) نگاهي به من مي اندازد :(چارلي...يادت باشد . گاهي، بچه ها مي خواهند تو را همانطور كه خودشان آزار ديده اند آزار بدهند)
همانطور كه آزار ديده اند آزار بدهند؟ اين كاري بود كه من كرده بودم؟ خواسته بودم در چهره مادرم همان پس زده شدني را ببينم كه از پدرم حس كرده بودم؟دخترم همين كار را با من كرده بود؟
زمزمه كردم:( مامان، از اين كار هيچ منظوري نداشتم.)
...:(از چه كاري؟)
(شرمنده بودن.به خاطر تو...يا لباسهاي تو يا...موقعيت تو.)
او شامپو را از دستهايش شست و آب را به طرف سر رز هدايت كرد.
گفت:( بچه اي كه از مادرش شرمنده است....صرفا بچه اي است كه به اندازه كافي عمر نكرده.)
**
زير لب گفتم: ( ما با مادر.)
بوسه ي نرمي را روي پيشاني ام حس كردم.
او جمله ام را تصحيح كرد: ( مادر و من.)
و رفت.
**
من احتمالا تشنه بودم..چون مادر زير بغلهايم را گرفت و مرا بلند كرد و اول صف برد.يادم است چطور از ميان آن مردهاي عرق كرده، با بالاتنه هاي برهنه، راهش را باز كرد و چطور يك دستش را دور سينه من فشرد و با دست ديگرش دستگيره آب سرد كن را چرخاند.در گوشم زمزمه كرد:( چارلي ، آب بخور) و من در حالي كه پاهايم در هوا تاب مي خورد به جلو خم شدم و آب خوردم و همه آن مردها منتظر شدند تا كار ماتمام شود.هنوز هم مي توانم بازوي مادرم را دور سينه ام احساس كنم.هنوز هم مي توانم جوشش آب را ببينم.اين اولين خاطره من است، مادر و پسر، دنيايي مال خودمان.
**
(يك روز ديگر) نوشته (میچ البوم)...ترجمه خانم (گيتا گركاني).ناشر هم انتشارات (کاروان).این هم سایت شخصی نویسنده کتاب.
اين كتابو بايد خوند...يه قول مادر...يك بعد از ظهر بيشتر طول نمي كشه و به قول پسر...توي اين يك بعد از ظهر به چه چيزهايي كه فكر نمي كنيد.
حتما همه ما بارها در مقابل اين سوال كه مادرتو بيشتر دوست داري يا پدرتو؟ قرار گرفتيم و اون موقع كه نمي دونستيم ميشه زد توي دهن كسي كه اين حرفو زده...يك كمي دستو پامونو گم كرديم.حتما همه ما موقعيت هايي توي زندگيمون هست...كه از ته دل آرزو مي كنيم تكرار بشه...يا براي تجربه دوباره...يا تغيير دادن اونها و يا جبران چيزي...حتما براي همه ما پيش اومده كه در اثر يك خشم احمقانه يا چيزهايي مثل اون...مادرمونو ناديده بگيريم...يا ازش بي دليل عصباني بشيم(مثلا سر اينكه توي هفت سالگي بهت گفته يكذره مشقتو خوش خط تر بنويس عصباني بشي و ميزو بر گردوني و...هنوز شرمنده اون روز باشي...با وجود اينكه مي دوني از ته دل بخشيدتت).
خوندن اين كتاب يك تلنگر نيست...يك كشيده ست...كشيده اي كه از خواب بيدار مي كنه...

باز هم...

agar — Tue, 22 Sep 2009 22:41:18 GMT

بادي كه وزيد
سرد بود
برگي كه افتاد
زرد بود
پاييز...
هميشه به همين سادگي مي آيد.

(آيدين- اول پاييز 1388)

و گوش كنيد به صداي (مهدي اخوان ثالث) وقتي (باغ من) را مي خواند.

و گوش كنيد به صداي خانم (سيمين غديري) وقتي ترانه (خزان) سروده (محمود كيانوش) را بر روي آهنگي از زنده ياد (بابك بيات)- به گمانم!- اجرا مي كند.(معلم آمادگي ما...مادر بود...و هر بار خانم معلم اين ترانه را براي بچه هاي كلاس مي خواند... مهسا نامي كه با ما همكلاسي بود آرام آرام اشك مي ريخت...يك دختر پنج ساله...و جالب اينكه دليلش را هم نمي دانست.تصور كن!)

و اين كه متولدين ماه مهر چه انسانهاي دوست داشتنيي هستند:

10 مهر مادر بزرگ
14 مهر شيخ مهدي كروبي
باز هم 14 مهر يك دوست
15 مهر خاله ي بزرگ
17 مهر مادر
21 مهر سيد محد خاتمي
22 مهر خاله ي كوچك

شعر...(شاملو)

agar — Tue, 08 Sep 2009 08:03:50 GMT

نا به کارانی هستند آن سو
چیره دستانی در حرفه ی "کت بسته به مقتل بردن"
و دلیرانی دریا دل این سو
چرب دستانی در صنعت " زیبا مردن "
شب نهادانی از قعر قرون آمده اند
آری
که دل پر تپش نور اندیشان را
وصله ی چکمه ی خود می خواهند ،
و چو بر خاک در افکندندت
باور دارند
که سعادت با ایشان به جهان آمده است .
باشد ! باشد !
من هراس ام نیست ،
چون سر انجام پر از نکبتِ هر تیره روانی را
که جنایت را چون مذهبِ حق موعظه فرماید می دانم چیست
خوب می دانم چیست.

(شاملو - مجموعه مدایح بی صله - پیغام)